
Odznaka została ustanowiona przez Turystyczny Klub Kolarski PTTK w Gliwicach w 1999 r. dla uczczenia 40. rocznicy śmierci podpułkownika Władysława Huzy – założyciela i patrona Klubu oraz w celu propagowania turystyki kolarskiej i krajoznawstwa.
Uchwałą Zarządu Klubu z dnia 19.12.2017 r. zmienione zostały warunki zdobywania odznaki. Zmieniony regulamin obowiązuje od dnia 1 stycznia 2018 r.
Odznaka jest jednostopniowa i jest odpłatna.
Nie określa się wieku zdobywającego odznakę ani czasu zdobywania odznaki.
Warunkiem przyznania odznaki jest odbycie 5 wycieczek rowerowych, prowadzących przez miejscowości (bez powtórzeń) związane z życiem i działalnością Władysława Huzy, z poniższego wykazu:
Augustów – udział w VII Ogólnopolskim Rajdzie Turystyki Kolarskiej PTTK,
Bielsko-Biała – służba w 1 Dywizji Górskiej,
Bochnia – częsty pobyt, wybudowanie własnego domu, pogrzeb i pochówek na miejskim cmentarzu,
Chudów – miejsce ostatniej wycieczki rowerowej,
Gliwice – miejsce zamieszkania w latach 1948-59,
Gorlice – nauka w szkole podstawowej i gimnazjum,
Grybów – miejsce urodzin,
Katowice – miejsce śmierci,
Kraków – służba w wojsku w 20 pułku piechoty (kapitan, zastępca dowódcy),
Mszana Dolna – nauka w szkole podstawowej,
Nowy Sącz – nauka w gimnazjum, służba w wojsku w 1 Pułku Strzelców Podhalańskich,
Przemyśl – nauka w gimnazjum i zdanie matury,
Warszawa – ukończenie Wyższej Szkoły Wojennej, praca w Ministerstwie Spraw Wojskowych,
Zakopane – udział w Międzynarodowym Rajdzie Kolarskim AIT.
Osoby, które rozpoczęły zdobywanie odznaki przed 2018 r. mogą dokończyć wypełnianie warunków wg starego regulaminu.
Odznakę przyznaje Referat Weryfikacyjny Turystycznego Klubu Kolarskiego PTTK im. Władysława Huzy w Gliwicach na podstawie przedłożonych potwierdzeń (pieczątki, zdjęcia) w Książeczce Wycieczek Kolarskich lub w osobnej kronice.
Książeczki do weryfikacji należy przesłać listem poleconym na adres Klubu: Rynek 11, 44-100 Gliwice (dołączając na poleconą przesyłkę zwrotną zaadresowaną kopertę z naklejonym znaczkiem) lub składać osobiście na zebraniach Klubu, bądź w Biurze Oddziału PTTK Ziemi Gliwickiej w Gliwicach.
Interpretacja niniejszego regulaminu należy do Zarządu Turystycznego Klubu Kolarskiego PTTK im. Władysława Huzy w Gliwicach.
Władysław Sylweriusz Huza urodził się 22 czerwca 1896 r. w Grabowie. Syn Marii z domu Dziobek i Tomasza – inspektora kontroli skarbowej. Do szkoły uczęszczał w Mszanie Dolnej i Gorlicach, a do gimnazjum w Gorlicach, Nowym Sączu i Przemyślu, które ukończył w 1914 r. zdając egzamin maturalny. Będąc uczniem II Gimnazjum Klasycznego w Przemyślu działał w drużynie skautowej im. gen. Dezyderego Chłapowskiego, pełniąc funkcję drużynowego oraz w organizacji wolnościowej „Zarzewie”. W podjęciu studiów na Politechnice Lwowskiej przeszkodził mu wybuch I wojny światowej. W marcu 1915 r. został powołany do armii austriackiej i po ukończeniu szkoły dla oficerów rezerwy wysłany na front na Podolu, a później w Karpatach i we Włoszech.
Od 1918 r. służył w Wojsku Polskim, początkowo, jako porucznik Pułku Strzelców Podhalańskich, a od 1919 r. w stopniu kapitana w sztabie 1 Dywizji Podhalańskiej. Brał udział w wojnie 1919-21. W 1927 r. ukończył z II lokatą Wyższą Szkołę Wojenną. Od 1936 r. będąc już w stopniu majora dyplomowanego, pracował w Ministerstwie Spraw Wojennych – ostatnie lata przed wybuchem wojny, jako szef wydziału w Departamencie Piechoty. Pisywał w „Przeglądzie Wojskowym”, a w 1937 r. był współredaktorem „Księgi chwały piechoty polskiej”. Był uczestnikiem kampanii wrześniowej 1939 r. Internowany na Węgrzech, przedarł się do Francji, gdzie walczył w armii polskiej i w 1940 r. awansował na podpułkownika. Od 1940 r. był szefem Oddziału IV Sztabu Naczelnego Wodza w Wielkiej Brytanii.
Po II wojnie światowej studiował filologię angielską na Uniwersytecie Cambridge, gdzie uzyskał prawo prowadzenia szkoły języka angielskiego. Oprócz języka angielskiego znał także język francuski i niemiecki, a nawet esperanto (w młodości korespondował z esperantystami m.in. z Japonii i Ameryki).
Do Polski wrócił w 1948 r. osiadając w Gliwicach. Do 1950 r. pracował w Centrali Zaopatrzenia Materiałowego Przemysłu Chemicznego jako kierownik Oddziału Kontroli Realizacji Planów, a następnie w Zjednoczeniu Budownictwa Przemysłowego, przekształconego później w Gliwickie Przedsiębiorstwo Budownictwa Przemysłowego, m.in. na stanowisku kierownika Działu Gospodarki Materiałowej w Dziale Zaopatrzenia. W okresie stalinowskim szykanowany, zwalniany z pracy, pozbawiany stanowisk (szykany dotknęły także syna Andrzeja, który po ukończeniu Państwowej Szkoły Morskiej, do czasu odwilży w 1956 r., nie miał prawa wypływania w morze).
Z turystyką, zwłaszcza kolarską, związany od lat gimnazjalnych. Mieszkając przed wojną w Warszawie odbywał rowerowe wycieczki z całą rodzina (córka Irena, syn Andrzej) w okolice stolicy, a z żoną Stanisławą odbył wiele wycieczek rowerowych m.in. z Warszawy na Wybrzeże, do Krakowa i Zakopanego. Przebywając w Wielkiej Brytanii należał do Cyclists Touring Club i zwiedził na rowerze prawie całą Szkocję.
Po powrocie do kraju nadal bardzo aktywnie uprawiał turystykę kolarską organizując wiele wycieczek i imprez kolarskich np. z Gliwic w Bieszczady oraz uczestnicząc w różnych imprezach m.in. w centralnych zlotach turystów kolarzy z metą w Augustowie i w Zakopanem (pierwszy międzynarodowy rajd AIT w Polsce w 1959 r.).
W latach 1948-50 był członkiem Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego – prowadząc w gliwickim kole sekcję turystyki kolarskiej. Od 1953 r. był przewodniczącym Oddziałowej Komisji Turystyki Kolarskiej oraz członkiem Zarządu Oddziału Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego w Gliwicach, a także członkiem Okręgowej Komisji Turystyki Kolarskiej w Katowicach. W 1954 r. założył koło PTTK przy Gliwickim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego, zostając jego prezesem, a w 1958 r. wspólnie z Lechem Sworowskim – sekretarzem Oddziału założył Turystyczny Klub Kolarski, stając jako przewodniczący Oddziałowej KTKol. na jego czele. Jako jeden z pierwszych w Polsce uzyskał uprawnienia przodownika turystyki kolarskiej (legitymacja nr 9). Wszystkie ww. funkcje pełnił aż do śmierci w 1959 r.
Odznaczony Krzyżem Walecznych w 1920 r., później Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Pamiątkowym Za Wojnę 1918-1921, Brązowym i Srebrnym Medalem za Długoletnią Służbę i wieloma innymi. Na obczyźnie otrzymał brytyjskie: Medal za Wojnę 1939-1945 (ang. War Medal 1939-1945) i Medal Obrony (ang. Defence Medal).
Zmarł nagle na zawał serca w dniu 22 listopada 1959 r. na dworcu kolejowym w Katowicach, wracając z zebrania Okręgowej Komisji Turystyki Kolarskiej. Pochowany na cmentarzu w Bochni.
Regulamin
Odznaki Turystycznej „Rajd Kolarski Szlakami Władysława Huzy”
(obowiązujący w latach 1999-2017)
Turystyczny Klub Kolarski PTTK
im. Władysława Huzy w Gliwicach
Oddział PTTK Ziemi Gliwickiej
Rynek 11, 44-100 Gliwice
tel. (32) 231-05-76
http://sites.google.com/view/tkk-wl-huzy
e-mail: tkk.wl.huzy@gmail.com